Γράφει η Μαρία Ψαράκη
Με τις εκλογές σε απόσταση αναπνοής πια και με τον δικομματισμό, παρά
τις όποιες αντοχές του, δημοσκοπικά τουλάχιστον, να έχει δεχθεί ισχυρό
πλήγμα, σκέφτομαι τη συμβολή του Γ. Παπανδρέου στην αλλαγή στάσης των...
ψηφοφόρων. Μεταπολιτευτικά και μετά, η εναλλαγή των
δύο μεγάλων κομμάτων στην εξουσία αδιαμφισβήτητη, αλλά και θλιβερή
πραγματικότητα. Καθεστώς- μάρτυρας του πολιτικού αυτισμού των πολιτών,
που εμμονικά σχεδόν, επέμεναν να ανακυκλώνουν στην εξουσία ΠΑΣΟΚ και ΝΔ,
κλείνοντας ερμητικά τα μάτια σε ρουσφέτια, διαπλοκές, μίζες,
κατασπατάληση δημοσίου χρήματος και τόσα άλλα. Θεωρώντας ότι μέσα σε 3-4
χρόνια το κόμμα που είχε διαψεύσει τις προσδοκίες τους, θα μπορούσε και
πάλι να αναλάβει δράση, εκτοπίζοντας το κόμμα που με τη σειρά του το
είχε αντικαταστήσει, τιμωρώντας το. Φαύλος κύκλος δηλαδή, ανοησίας και
πολιτικής ανωριμότητας.