ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ: ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΑΝΩΝΥΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2008

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΑΝΩΝΥΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ

Του Σταύρου Μαρίνη Σε προηγούμενο κείμενό μου που έγραφα ότι λατρεύω τα λάθη μου ανώνυμος αναγνώστης μου έγραψε το παρακάτω κείμενο : Ξέρω μόνο ότι λατρεύω τα λάθη μου" Λάθος φίλε.Αυτό πρέπει να αλλάξεις πρώτα προκειμένου να κάνεις τη ζωή σου καλύτερη.Και εφόσον απευθύνεσαι στο Θεό (έστω και ρητορικά)θα έπρεπε να το ξέρεις αυτό. Η έννοια της "μετάνοιας" πέραν της ηθικής-μεταφυσικής διάστασης έχει και ένα χαρακτήρα πιο γήινο...είναι η απαρχή της κάθαρσης. Χωρίς κάθαρση πως θα κάνεις τη ζωή σου καλύτερη;; Όταν είμασταν μικρότεροι και μας έλεγαν "η ζωή πάει μπροστά" δεν μας παρηγορούσαν. Αυτό ακριβώς συμβαίνει!!!Η ζωή πάει μπροστά και δεν κάθεται να περιμένει κανέναν όσο πληγωμένος, όσο πονεμένος κι αν είναι. Καθαρό μυαλό...μια απόφαση είναι...άντε και λίγος πόνος καθαρτικός. Δώσε τη ζωή σου σε ένα σκοπό και κράτα ένα κομμάτι ουρανού για την ψυχή σου. Αν αγαπήσεις τα λάθη σου θα καθίσεις σ'αυτά, αν καθίσεις κάποιος θα σε προσπεράσει, αν σε προσπεράσουν ίσως πάρουν πράγματα που ανήκουν σε σένα...μην ζεις παθητικά...μη στερείς τον εαυτό σου από καινούρια λάθη...και μην υποτιμάς το ανθρώπινο μεγαλείο. Το ανεβάζω τώρα που το είδα σαν ανεξάρτητο κείμενο γιατί με προβλημάτισε και ελπίζω να προβληματίσει και εσάς. Διαβάζοντας το παραπάνω κείμενο άρχισα να αναρωτιέμαι εάν όντως θέλω να κάνω την ζωή μου "καλύτερη". Εσείς;

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Thanks for the front page...

Γιατί να μην θέλεις να κάνεις τη ζωή σου καλύτερη;;;Ειδικά σήμερα!!
Φοβάσαι την αποτυχία;;Μήπως ότι η προσπάθεια δεν θα είναι cost effective;;;;
Μήπως ότι στην προσπάθεια θα πρέπει να εκθέσεις κομμάτια του εαυτού σου;;;Μήπως θα τραβηχτεί η κουρτίνα λίγο παραπάνω και λες "έλα μωρέ καλά είμαστε κι έτσι";;

Άλλο το "αποδέχομαι τα λάθη μου" κι άλλο το "λατρεύω τα λάθη μου" φίλε.
Κι επειδή στο κείμενο με τον Κόναν (chic) κάνεις αναφορά στην διαφορετικότητα (εν γένει) επέτρεψέ μου να σου πω ότι η αρχή της αποδοχής είναι που θα μας βοηθήσει να επιβιώσουμε στον καινούριο αιώνα.
Κι επειδή κάθε ατομικό ανάγεται σε συνολικό (και πλέον παγκοσμιοποιημένο) πρώτα το άτομο θα μάθει να αποδέχεται τα λάθη του,μετά να μαθαίνει από αυτά και να προσπαθεί να μην τα επαναλάβει.

There is no other way.
Acceptance is key...then "ego" breaks...when "ego" breaks miracles happen!!!
Τότε μπορείς να αφιερώσεις τον εαυτό σου σε κάτι ΕΞΩ από σένα αρκεί η ψυχή σου να κοιτάει προς τα πάνω ("άνω θρώσκω").