ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ

Toυ Σταύρου Μαρίνη 

Δεν ξέρω ούτε εγώ γιατί σας γράφω κείμενο τέτοια ώρα. Ίσως για να σας "ευχαριστήσω" για τις μειωμένες χθεσινές επισκέψεις σας ή μάλλον γιατί βαριόμουνα και δεν είχα ύπνο. Δεν επέλεξα καν θέμα πριν αρχίσω να πληκτρολογώ ένιωθα ότι ακόμα ένα αληθινό κείμενο θα γίνονταν κομμάτι του ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ. Είναι πολλές φορές που το blog αυτό βρέθηκε λίγο πριν την τελική αυλαία και την "γλίτωσε" όπως εγώ τόσα χρόνια την γλιτώνω στο παρά πέντε!!! Βέβαια το γλιτώνω δεν είναι η σωστή ΄ έκφραση γιατί δεν ξέρω ειλικρινά εάν δεν την "γλίτωνα" από κάποιες καταστάσεις ποια θα ήταν η συνέχεια. Έτσι λοιπόν σήμερα δεν θα ασχοληθώ με κανένα από τα αγαπημένα μου πρόσωπα αλλά μόνο με αυτά που δεν έχω γνωρίσει!!!


Μιλάμε μάλλον δεν αντιληφθήκατε ότι δεν θα γράφω κείμενο για όσους θα γνωρίσω στο μέλλον αλλά όσους δεν πρόλαβα να γνωρίσω καλά. Εάν ήταν πολλοί δεν θυμάμαι ίσως γιατί θυμάμαι συγκεκριμένα τι με έχει τραβήξει σε κάποιον. Το παθαίνετε και εσείς έτσι; Θυμάστε αυτόν ή εκείνη για κάτι συγκεκριμένο ή και αφηρημένο γιατί πολλές φορές η πλούσια κατά τα άλλα ελληνική γλώσσα είναι φτωχή να περιγράψει τι σας αρέσει γιατί ελάχιστα θα θυμάστε από ένα ωραίο πρόσωπο , χαμόγελο ή σώμα μετά από κάποια χρόνια. Το σύνολο όμως εάν αξίζει θα το θυμάστε έστω και εάν απόλυτα δεν μπορείτε να το περιγράψετε. Είπα απόλυτα και θυμήθηκα ότι θεωρούσα ότι κάποιος κατά απόλυτο τρόπο μπορεί να περιγράψει τουλάχιστον τον εαυτό του. Μα τελικά είναι πολύ δύσκολο να περιγράψεις τον εαυτό σου ακόμα και μετά από πολλά χρόνια που υποτίθεται ότι τον ξέρεις. Π.χ δεν ήξερα εάν θα μπορούσα να κάνω αυτό ή εκείνο , ούτε εάν θυμώνω εύκολα ή δύσκολα; Θεωρούσα τον εαυτό μου απόλυτα ήρεμο και μάλιστα μέσα στα ελαττώματά μου είχα έναν εγωισμό που έβγαινε τις πλέον ακατάλληλες στιγμές. Η περιγραφή κάποιου για να φύγουμε από μένα είναι διαφορετική από τους γνωστούς , τους φίλους ή τους άσχετους. Κανείς π.χ δεν ξέρει πόσο κάπνιζα πριν 10 χρόνια εκτός από τους κολλητούς μου. Η εικόνα που βγάζουμε πολλές φορές είναι πλασματική και αυτό με τρομάζει. Πως είναι δυνατόν να μετατρέπετε κάποιος σε αυτό που πριν 20 χρόνια περιφρονούσε; Η επαναστατικότητα μας δεν είναι εμφανή στα πολύ κοντινά μας πρόσωπα , κανείς δεν ξέρει παρά όσα θέλουμε να πούμε και σε αυτό είμαι τυχερός γιατί για πλάκα λέω τις κακές πλευρές μου σε όποιον εγώ κρίνω κατάλληλο μα και ακατάλληλο να μοιραστεί ότι η κοινωνία μας θεωρεί λανθάνουσα συμπεριφορά. Είναι εμφανές ότι αυτό το κείμενο θα καταλήξει να σας μπερδέψει και να σας βάλει σε σκοτούρες. Σας λέω λοιπόν ότι υπάρχει κάποιος που μας ξέρει απόλυτα. Και ποιος είναι αυτός; Ο Δημιουργός μας και δεν μιλάω για γονείς και πολύ στενά μας πρόσωπα από αυτά μπορούμε να κρυφτούμε σε ΑΥΤΟΝ όμως δεν γίνεται. Γνωρίζει την σκέψη μας και το χειρότερο από όλα καταφέρνει και μένει αμέτοχος εάν και ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ στην αλλοπρόσαλη πολλές φορές συμπειφορά μας που όμως πάντα έχει κάποια λογική εξήγηση. Για να μην σπάω λοιπόν το κεφάλι μου για τις αλλοπρόσαλες συμπεριφορές ΤΟΝ παρακάλεσα να μου πει τι συμβαίνει. Να μου δείξει ΑΥΤΟΣ που δημιούργησε με την ΣΟΦΙΑ του όλα τα ανθρώπινα όντα. Άλλωστε εγώ για μια απορία μου θα χάριζα τα πάντα. Γιατί δεν είναι καλό να έχουμε απορίες σε βάθος χρόνου. Σημαντικές απορίες που να μας κάνουν να αλλάζουμε συνήθειες και να ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ σε όσα πριν μερικά χρόνια δεν υπολογίζαμε. Σκεφτείτε μόνο πόσες απορίες έχετε σχετικά με το παρελθόν σας και κοιτάξτε στον ουρανό. Μην μπλέξετε σε ατέρμονες συζητήσεις και σε απαντήσεις που δεν σας ικανοποιούν για την αλήθεια τους. Η μόνη αλήθεια βρίσκεται σε ΑΥΤΟΝ και όταν την ακούσετε ίσως αλλάξετε. Εάν θεωρείτε συντηρητικό αυτό το κείμενό μου θα σας πω μόνο αυτό. Απάντηση δεν πήρα από τον Δημιουργό απλώς μετέφερα κάποιες απορίες μου σε ΕΚΕΙΝΟΝ. Και επειδή μάλλον πάτε για άλλες ειδήσεις επειδή σας κούρασα. Σκεφτείτε μόνο πόσες απορίες έχετε μαζέψει και ΠΟΤΕ δεν μάθατε την ΑΛΗΘΕΙΑ. Και καλά να ζει κάποιος μέσα στο ΨΕΜΑ αλλά να μην το ξέρει κιόλας;