ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΤΕ........................

Του Σταύρου Μαρίνη 
Αυτές τις μέρες που όλοι τις περνάνε με αγαπημένα τους πρόσωπα η απουσία τους γίνεται πάλι πολύ έντονη. Μητέρα , Πατέρας , σύζυγος , παιδιά όποιος και εάν λείπει από αυτούς η απουσία αυτές τις μέρες γίνεται μαρτύριο. Εικόνες από το παρελθόν , στιγμές στοργής , τρυφερότητας , μοναδικές στιγμές που δεν θα ξαναζήσεις. Έτσι είναι η ζωή θα πείτε αλλά για πια ζωή μιλάτε; Για αυτήν που σύντομα μας δείχνει το σκληρό της πρόσωπο και κυρίως μιας ζωής που απλώς την παρακολουθούμε και ελάχιστα συμμετέχουμε στις αποφάσεις της. Γιατί ποιος αλήθεια γνωρίζει με βεβαιότητα ότι θα υπάρχουμε και αύριο; Δεν θα συνεχίσω τους προβληματισμούς μου σε αυτό το κείμενο. Μετά τις γιορτές θα έχουμε την ευκαιρία να τα πούμε σε τέτοια θέματα. Απλώς ήθελα να δείξω σε κάποιους ότι μου λείπουν. Και αφού δεν είχα την δύναμη να το κάνω μόνος μου το μοιράστηκα μαζί σας. Ελπίζω να μην χάλασα και την δική σας διάθεση.................