Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

Εάν είσαι μοναχικός τύπος μην διαβάσεις ποτέ αυτό το κείμενο δεν θα σε βοηθήσει σε τίποτα!!!

Στις γιορτές οι μοναχικοί άνθρωποι πολεμάνε με τα φαντάσματα του παρελθόντος. Όταν τα πράγματα για αυτούς δεν περιορίζονταν στους άδειους τοίχους ενός σπιτιού αλλά υπήρχαν δίπλα τους άνθρωποι οι οποίοι ενδιαφέρονταν για την ζωή τους.



Έτσι επειδή αύριο είναι μεγάλη γιορτή για την Ορθοδοξία μας είπα να αφιερώσω σε όλους αυτούς ένα κείμενο. Σε όλους αυτούς που οι δικές τους επιλογές , η οικονομική κρίση ή και όλα μαζί τους οδήγησαν απόκληρους μιας ζωής που πριν μερικά χρόνια ήταν όλη δική τους.

Σε αυτούς που έχασαν τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα μέσα σε μια πενταετία , σε αυτούς που μόνο με το παρελθόν πλέον μπορούν να ζήσουν και να είναι καλά αφού όσο και να παλέψουν ό,τι κάτι χάνεται δεν είναι ποτέ ξανά το ίδιο. Είναι σαν την Πατρίδα μας που δεν θα είναι ποτέ ξανά ξένοιαστη αφού φροντίσαμε με τις επιλογές ή τις παραλείψεις μας να την οδηγήσουμε στη χρεοκοπία.


Δεν χρειάζεται να ξέρεις πολλά για όλους αυτούς τους μοναχικούς ανθρώπους που ζουν δίπλα μας αρκεί το βλέμμα τους για να καταλάβεις πως δεν έχουν καμιά επαφή με ό,τι συμβαίνει από εδώ και πέρα. Έχουν σταματήσει να ονειρεύονται για το μέλλον θέλουν απλώς να γυρίσουν στην καλύτερη περίοδο της ζωής τους όμως αυτό είναι τελείως ανέφικτο. Καθόλου δεν τους νοιάζει άλλωστε και πως θα έφταναν εδώ ήταν για αυτούς κάτι που δεν περίμεναν ποτέ.


 Όταν δεν περιμένεις κάτι καλό ή κακό αποκτά αυτομάτως άλλη αξία. Σε καθορίζει σε κάνει να φοβάσαι. Υπάρχουν όμως και αυτοί που περίμεναν πως έτσι θα γίνει. Είναι οι "έξυπνοι" άνθρωποι που έχουν όμως ένα ελάττωμα. Αγαπάνε τα λάθη τους , έμαθαν να ζουν με αυτά και σε κάθε ευκαιρία είναι έτοιμοι να τα επαναλάβουν.

Έτσι είναι ή έτσι έγινε μην τους κρίνετε γιατί είναι τόσο ευφυείς που μπορούν εύκολα να σας ξεγελάσουν. Αυτόν που δεν μπορούν να ξεγελάσουν είναι τον ίδιο τους τον εαυτό. Αυτός ήξερε , ξέρει και θα ξέρει πως οδηγήθηκαν εδώ.


Τελικά αυτές τις μέρες που ζούμε είναι πολύ εύκολο να ανακαλύψεις όλους αυτούς τους κατεστραμμένους ανθρώπους που σου μιλάνε αλλά είναι αλλού. Δεν περίμενα ποτέ πως τόσες πολλές ζωές θα μπορούσαν να καταστραφούν μέσα στα 6 μνημονιακά μας χρόνια. Δεν ήμασταν ανυποψίαστοι άλλωστε εμείς εδώ σας μιλήσαμε από το 2008 για την χρεοκοπία όταν ακόμα για όλους εσάς εκεί έξω ήμασταν (και εξακολουθούμε να είμαστε) τρελοί και παράλογοι.


Και όμως οι μοναχικοί άνθρωποι ήταν για εμάς εδώ μια ελπίδα πως δεν θα ζήσουμε ποτέ δύσκολες στιγμές. Κάναμε λάθος και σε αυτό δεν θέλουν αυτοί οι άνθρωποι κάτι λιγότερο για αυτό παραμένουν μόνοι. Δεν θέλουν δηλαδή κάτι σαν πριν αλλά το ίδιο το πριν. Κυνηγάνε μάλλον "φαντάσματα" είναι πλεονέκτες ή απλώς θέλουν να παραμείνουν άνθρωποι;


Σκεφτόμουν πολύ καιρό επειδή είχα και την εμπειρία του ιστολογίου ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ όπου είχα ανεβάσει αρκετά κείμενα που αφορούν τέτοια θέματα αλλά όχι το συγκεκριμένο πως θα μπορούσα να προσεγγίσω θετικά αυτούς τους ανθρώπους αλλά δεν το κατάφερα. Κάθε μου κείμενο , κάθε λέξη θα ήταν μια μαχαιριά σε όσους απλώς θέλουν να ξεχάσουν το τώρα.


Γιατί να τους γράψω δηλαδή για κάτι που θα γίνει στο μέλλον όταν αυτοί δεν θέλουν αυτό αλλά κάτι που έχουν ήδη ζήσει. Δηλαδή γιατί να τους πω για τα λάθη τους , γιατί να τους πω πως η ζωή δεν τελειώνει στην πρώτη αναποδιά , γιατί να τους πω να ελπίζουν , γιατί να τους οδηγήσω σε κάτι που θα είναι υποκατάστατο σε ότι έζησαν;   Γρήγορα κατάλαβα πως δεν έχω τίποτα να τους δώσω ως συμβουλή.


Γρήγορα κατάλαβα πως η δική τους μοναξιά αγκαλιάζει και εμένα. Τις επόμενες ώρες όσο γύρω από ένα τραπέζι γεμάτο ή άδειο θα συγκεντρώνονται συνέλληνες από όλη την Ελλάδα για να γιορτάζουν την γιορτή της Μεγαλόχαρης ένα μόνο θα εύχομαι για τους μοναχικούς να μην έφταναν ποτέ σε αυτή την θέση. Είναι η πρώτη φορά που θα ήθελα κείμενό μου να μην διαβαστεί , να μην μεταφερθεί σε τρίτους να μην γίνει καμιά κοινοποίηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.


Άλλωστε ούτε εγώ θα το κάνω. Το αφήνω εδώ σε αυτή την "γωνιά" του διαδικτύου και αναζητώ εδώ και χρόνια για ποιο λόγο ένιωσα  την ανάγκη να γράψω ένα τόσο τραγικό κείμενο. Του χρόνου πρώτα ο Θεός 14 Αυγούστου ελπίζω να σας χαρίσω κάτι πιο όμορφο που να ταιριάζει και με την ημέρα. Αλλά πιστέψτε με η Μεγαλόχαρη είναι πρωτίστως για όλους αυτούς τους μοναχικούς άλλωστε οι υπόλοιποι τι ανάγκη την έχουν;

Σ.Μ 

Δεν υπάρχουν σχόλια: