Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

Ολόκληρη η χθεσινή ομιλία του Απόστολου Τζιτζικώστα στην πρώτη μεγάλη συγκέντρωσή του στην Αθήνα


Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες,
Φίλες και φίλοι,
Είμαι σήμερα εδώ,

και ζητώ κάτι μεγαλύτερο από τη στήριξή σας.

Σας ζητώ να γίνουμε πρώτα εμείς η αλλαγή που θέλουμε να δούμε.

Αυτό ξεκινάμε σήμερα μαζί.

Μια νέα αρχή που μας περιλαμβάνει όλους.

Μια σχέση αμφίδρομη,

που χτίζουμε πάνω στο εμείς και το μαζί,

και κυρίως, πάνω στην αλήθεια.

Απόψε σπάμε τη σιωπή που επέβαλαν οι μηχανισμοί.

Απόψε λέμε την αλήθεια και τη λέμε καθαρά.

Κάνουμε τα λάθη μας δύναμη,

την εμπειρία μας τόλμη,

βρίσκουμε ξανά το βηματισμό μας,

φτιάχνουμε ξανά τη μεγάλη Νέα Δημοκρατία,

όπως τη θέλουμε,

όπως την ονειρευόμαστε,

όπως της αξίζει.

Φίλες και φίλοι.

Η χώρα, η κοινωνία δεν βιώνει απλά μια μεγάλη οικονομική κρίση.

Βιώνει μια μεγάλη παρακμή.

Παρακμή στην οποία,

ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους,

εκεί την οδήγησε το πολιτικό σύστημα.

Όχι γιατί δεν υπάρχουν αλλού ευθύνες,

αλλά γιατί τη μεγαλύτερη ευθύνη την έχουν πάντοτε αυτοί που βάζουν τους κανόνες.

Έξι χρόνια λιτότητας,

έξι χρόνια απίστευτες θυσίες,

και στην πραγματικότητα οι πολίτες δεν ξέρουν,

δεν τους είπαν ποτέ,

ούτε τι ακριβώς παλεύουν, ούτε πώς το παλεύουν.

Ποιος είναι ο πραγματικός αντίπαλος;

Ποιες είναι οι δυνατότητες της χώρας για να τον κερδίσει.

Δεν μπορείς να λύσεις ένα πρόβλημα με την μέθοδο με την οποία το δημιούργησες.

Δεν ήταν μόνο η αμηχανία που έφερε η πρωτόγνωρη κατάσταση.

Ήταν η παλιά νοοτροπία,

τα παλιά συστήματα,

που ήθελαν να διαχειριστούν την κρίση,

χωρίς να κλονιστούν οι παγιωμένοι συσχετισμοί,

για αυτό και όταν ήρθε η κρίση,

ήταν τα ίδια τα παλιά συστήματα που δυναμίτισαν κάθε πιθανότητα έγκαιρης αντίδρασης,

κάθε πιθανότητα εθνικής συνεννόησης.

Γιατί ενώ η χώρα βρισκόταν και βρίσκεται σε έναν ιδιότυπο οικονομικό πόλεμο,

κάποιους δεν τους ενδιέφερε να τον κερδίσει η ελληνική κοινωνία.

Τους ενδιέφερε να μην χάσουν οι ίδιοι και ας χάσουν όλοι οι υπόλοιποι.

Αρκεί αυτοί να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους και τα προνόμιά τους.

Το βόλεμά τους.

Το δίλημμα μνημόνιο- αντιμνημόνιο αυτή τη λογική υπηρέτησε.

Να μην γίνει σοβαρός διάλογος με επιχειρήματα.

Να μην εξηγηθεί με ειλικρίνεια γιατί χρεοκοπήσαμε.

Αλλά, με δήθεν ηρωικά συνθήματα, κενά περιεχομένου,

να μην αλλάξει τίποτε σε ένα άρρωστο κατεστημένο και ας πλήρωναν τον βαρύ λογαριασμό οι πολίτες.

Και όχι όλοι οι πολίτες.

Όχι με δικαιοσύνη.

Όχι με δικαίωση όσων, παρά τις τεράστιες δυσκολίες, επιμένουν στη νομιμότητα.

Γιατί οι συνταξιούχοι, οι χιλιάδες απολυμένοι, οι νέοι που είναι στο περιθώριο και εξαναγκάζονται να φύγουν στο εξωτερικό.

Αυτοί που κατέβασαν ή ετοιμάζονται να κατεβάσουν ρολά στις επιχειρήσεις τους.

Οι οικογένειες που δίνουν τη μάχη κάθε μέρα με τους νέους φόρους.

Γιατί όσοι ανησυχούν για την υγεία, την παιδεία, για το μέλλον των παιδιών τους.

Γιατί όλοι, όπως και εσείς, ζητούν να μάθουν την αλήθεια.

Κι ακόμη πιο έντονα απαιτούν, να σταματήσει ο διαρκής κατήφορος και η μόνιμη ανασφάλεια.

Να υπάρξει επιτέλους, ένα εθνικό σχέδιο, για να απελευθερώσουμε τη χώρα,

και από τα δεσμά των παθογενειών του ελληνικού κράτους,

και από τα δεσμά των μνημονίων.

Για να γίνει η ελπίδα από ψεύτικο σύνθημα,

ρεαλιστικό σχέδιο που θα οδηγήσει την Ελλάδα οριστικά έξω από την κρίση.

Και για να συμβεί αυτό πρέπει να τελειώνουμε με το ψευτοδίλημμα μνημόνιο – αντιμνημόνιο.

Δίλλημα που καθήλωσε τη χώρα, καθυστερώντας τις αναγκαίες αλλαγές,

δημιουργώντας τις συνθήκες για περισσότερες και πιο άδικες επιβαρύνσεις,

που μας βύθιζαν σε μεγαλύτερη ύφεση και τελικά σε νέα μνημόνια.

Φίλες και φίλοι,

Όσοι επιδιώκουν την καθυστέρηση, τη συντήρηση, την αντίδραση στην αλλαγή,

την επιβίωση του παλιού συστήματος, την παράταση ζωής στα προνόμια των μόνιμα βολεμένων,

έπαιξαν και στους δύο πόλους του ψευτοδιλλήματος.

Και ο Τσίπρας αυτό ακριβώς είναι.

Ο νέος εκπρόσωπος που το παλιό σύστημα με επιμέλεια προετοίμασε για να συνεχίσει να υπάρχει.

Σε μια κοινωνία απίστευτα ταλαιπωρημένη ο κ. Τσίπρας υποσχέθηκε τη λύτρωση.

Χωρίς καμία αναστολή εκτέλεσε το colpogrosso του παλιού συστήματος,

Του παλιού ανορθολογικού τρόπου με το οποίο λειτουργούσαμε.

Με όχημα το νέο πρόσωπο.

Και την αναφορά στην Αριστερά που είχε το ακαταλόγιστο της μόνιμης διαμαρτυρίας,

χωρίς προοπτική ανάληψης ευθύνης.

Ο κ. Τσίπρας είναι η προσωποποίηση του παλιού.

Και στη φωνή και στα λόγια και στις πράξεις.

Τώρα λέει πληρώστε εσείς,

όλοι εσείς που πια δεν έχετε τίποτε άλλο να δώσετε,

για να φτιάξω το δικό μου κομματικό κράτος.

Ο ίδιος που καπέλωνε με κάθε τρόπο τη διαμαρτυρία των πολιτών τα προηγούμενα χρόνια,

και υποκινούσε τα κινήματα «δεν πληρώνω».

Ο Τσίπρας είναι το παλιό γιατί αυτή είναι η πολιτική του εκπαίδευση.

Γιατί κουβαλάει τις ιδεοληψίες που ξεπεράστηκαν από την πραγματικότητα..

Κι όταν το παλιό υποκρίνεται το νέο, αυτό δεν είναι κρίση.

Είναι παρακμή.

Επικίνδυνη. Κι αν τον αφήσουμε, καταστροφική για τη χώρα.

Όμως, φίλες και φίλοι, είμαστε εδώ σήμερα για να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση.

Για να προετοιμάσουμε τη ρήξη με το παλιό.

Να τολμήσουμε να το δούμε κατάματα.

Και πιστέψτε με:

Δεν θα αργήσει η σύγκρουση.

Αυτή η κυβέρνηση δεν θα πάει μακριά.

Φίλες και φίλοι,

Δεν υπάρχει χρόνος για την παράταξή μας.

Τώρα πρέπει να αποφασίσουμε.

Είμαστε έτοιμοι για τη ρήξη;

Τολμάμε τη σύγκρουση;

Τολμάμε να γίνουμε εμείς το νέο;

Τολμάμε να αλλάξουμε για τη μεγάλη Νέα Δημοκρατία;

Γιατί αν αυτό θέλουμε, πρέπει να αλλάξουμε.

Και να αλλάξουμε τώρα!

Γιατί η πικρή αλήθεια είναι ότι ηττηθήκαμε.

Όχι τώρα, όχι μόνο στις εκλογές.

Ηττηθήκαμε σε πολύ μεγαλύτερο βάθος.

Ηττηθήκαμε γιατί το κόμμα μας έχει τη λογική, τις δομές που αντιστοιχούν στον προηγούμενο αιώνα.

Και θέλω να το πω καθαρά, αυτό που λέει η κοινωνία.

Δεν ηττηθήκαμε επειδή εμείς λέγαμε την αλήθεια και οι άλλοι τα ωραία ψέματα.

Να μην υποτιμούμε τους πολίτες.

Παρά τις σκληρές προσπάθειές μας,

δεν μπορέσαμε να αναχαιτίσουμε τη λογική του ΠΑΣΟΚ που ηγεμόνευε στο πολιτικό σύστημα.

Του πολιτικού συστήματος ΠΑΣΟΚ που γιγάντωσε τη διαφθορά,

έκανε κανόνα την αναξιοκρατία,

έκανε το κράτος κομματικό λάφυρο,

ξόδευε απερίσκεπτα όλες τις ευκαιρίες της χώρας.

Του συστήματος που δεν κάνει διάλογο με την κοινωνία,

αλλά την κολακεύει και της τάζει μόνο στην προεκλογική περίοδο.

Δηλαδή, τους κανόνες του παιχνιδιού που έφερε και επέβαλε το ΠΑΣΟΚ,

και που κάποια στελέχη μας δυστυχώς, είτε μιμήθηκαν είτε συμβιβάστηκαν.

Έτσι υποσχεθήκαμε αλλαγές που δεν τις ολοκληρώσαμε.

Μιλήσαμε για διαφάνεια και για το τέλος της διαφθοράς που δεν πετύχαμε.

Είπαμε τέλος στην αναξιοκρατία ενώ πάλι οι δημιουργικές δυνάμεις έμειναν απ’ έξω.

Πολλές αιτίες, πολλές εξηγήσεις και δικαιολογίες μπορούμε να βρούμε με συνηθέστερη ότι το κράτος είχε ήδη αρρωστήσει.

Όμως για την κοινωνία αυτό που μετράει είναι ότι τελικά δεν καταφέραμε να το αλλάξουμε,

παρά τις προσπάθειές μας,

παρά τις όποιες σωστές αλλαγές επιχειρήσαμε.

Ίσως γιατί η κοινωνία μας χρεώνει ότι δεν εξηγήσαμε τις δύσκολες επιλογές που κάναμε για να γλιτώσει η χώρα την χρεοκοπία.

Αφοσιωμένοι να αντιμετωπίσουμε την κρίση αποξενωθήκαμε από τη κοινωνία.

Σταθήκαμε στην επιτυχία των αριθμών σαν να ήταν δικό μας στοίχημα και όχι αποτέλεσμα των μεγάλων θυσιών των πολιτών.

Παραγνωρίσαμε τις αδικίες.

Και καθώς μέναμε στα οικονομικά μεγέθη, χωρίς να εξηγούμε τα βήματα εξόδου από την κρίση,

Δίναμε τη λανθασμένη εντύπωση,

ότι δεν ακούγαμε την απόγνωση και τον πόνο που δημιουργούσε η κρίση και όχι η αντιμετώπισή της,

όπως χυδαία φώναζαν οι δυνάμεις του λαϊκισμού.

Αυτή είναι η αλήθεια.

Την ξέρετε και την ξέρω.

Όμως αυτή η παράταξη,

η παράταξη μας,

έρχεται από μακριά και θα πάει μακριά.

Αρκεί να το τολμήσουμε,

αρκεί να το πιστέψουμε,

αρκεί να ορίσουμε εμείς το μέλλον της.

Εσείς το ξέρετε καλύτερα από τον καθένα

Εσείς που είστε πάντα στη πρώτη γραμμή.

Το ξέρετε.

Ότι η παράταξή μας πάντα γκρέμιζε τείχη,

κέρδιζε μάχες

άνοιγε δρόμους,

και προχωρούσε μπροστά,

όταν ταυτιζόταν με την κοινωνία και δεν της γυρνούσε την πλάτη.

Όπως όταν αποκαθιστούσαμε και εδραιώναμε την καλύτερη δημοκρατία που γνώρισε ποτέ ο τόπος.

Όπως όταν βάζαμε την Ελλάδα στη θέση που ανήκει.

Στην Ευρώπη.

Όπως όταν δημιουργούσαμε τις προϋποθέσεις για την άνοδο του βιοτικού της επιπέδου.

Όπως όταν υπερασπιζόμασταν αποτελεσματικά τα εθνικά μας συμφέροντα.

Όπως τότε, έτσι και τώρα,

τώρα είναι η στιγμή να τολμήσουμε.

Φίλες και φίλοι,

Κάποιοι μας λένε να περιμένουμε.

Να περιμένουμε τι;

Τη θεωρία του ώριμου φρούτου;

Μα, το φρούτο του ΣΥΡΙΖΑ σάπισε και απειλεί να σαπίσει όλη την κοινωνία.

Τα γεγονότα τρέχουν πιο γρήγορα από το παλιό πολιτικό σύστημα.

Τα εφιαλτικά ερωτήματα για την επιβίωση που καθημερινά καλείται να απαντήσει η ελληνική οικογένεια,

δεν παίρνουν αναβολή.

Σε ποιους αναφέρονται;

Ποιοι νομίζουν ότι στην Ελλάδα του σήμερα υπάρχει κάποιος που έχει την πολυτέλεια του χρόνου;

Χρόνο θέλουν να αγοράσουν τα συμφέροντα,

που θέλουν να κρατούν ανοιχτούς τους λογαριασμούς τους με το παρελθόν.

Για αυτό και η οργή τους.

Για αυτό και οι επιθέσεις τους.

Με τα ίδια παλιά αποτυχημένα κόλπα τους.

Σας καλώ να μην περιμένουμε άλλο.

Να τολμήσουμε.

Έχουμε να επιλέξουμε αν θα συντηρήσουμε το παλιό που τελειώνει,

ή θα γίνουμε εμείς το νέο που θα εμπνεύσει και τη χώρα.

Αν θα αφήσουμε την Παράταξή μας να συρρικνώνεται,

ή θα φτιάξουμε τις προϋποθέσεις για να αγκαλιάσει ξανά την κοινωνία.

Γιατί στην κοινωνία χάσαμε.

Όχι στη Βουλή.

Στη Βουλή κερδίσαμε και κερδίζουμε ακόμα και σήμερα, όλες τις μάχες.

Αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα.

Να αλλάξουμε πρώτα εμείς για να εμπνεύσουμε τελικώς και τη χώρα.

Για να προχωρήσουμε στις μεγάλες αλλαγές που χρειαζόμαστε.

Η ενότητα του Κόμματος δεν κινδυνεύει από την κίνηση, αλλά από την ακινησία.

Η Νέα Δημοκρατία δεν κινδυνεύει από την μετεξέλιξη σε ένα κόμμα σύγχρονο, ανοιχτό, συμμετοχικό.

Αλλά από την συντήρηση όσων η κοινωνία απέρριψε.

Η Νέα Δημοκρατία είναι διασφαλισμένη καλύτερα αν τολμήσουμε.

Με όλη τη δύναμη που μου δίνει σήμερα η παρουσία σας και αύριο η συνεχής ενεργή συμμετοχή σας,

σας το εγγυώμαι προσωπικά.

Το εγγυάται η βάση,

Όλοι εσείς.

Το εγγυώνται όλοι οι υποψήφιοι πρόεδροι, όλα τα στελέχη μας,

το επιβάλει ο ιστορικός ρόλος της παράταξής μας.

Νεοδημοκράτισες και Νεοδημοκράτες

Είμαστε η Κεντροδεξιά Παράταξη της χώρας.

Φτιαγμένη για να εκφράσουμε,

τον κόσμο από την δημοκρατική Δεξιά μέχρι τις παρυφές της πατριωτικής Αριστεράς,

όπως την οραματίστηκε και τη δημιούργησε ο ιδρυτής μας,

ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Πιστεύω σε μια μεγάλη, ανοικτή Κεντροδεξιά που θα κοιτά στα μάτια την κοινωνία.

Δίχως να αναμασά φτηνά συνθήματα, δίχως να πατά στον αδιέξοδο λαϊκισμό.

Πιστεύω βαθιά στον κοινωνικό φιλελευθερισμό.

Στο ιδεολογικό αυτό μοντέλο που προνοεί για τον αδύναμο,

όχι ως φιλανθρωπία αλλά ως αναγκαία προϋπόθεση για μια κοινωνία ευκαιριών και προόδου,

που δε δέχεται να αφήνει κανένα μόνο και κανέναν πίσω.

Δεν θέλουν οι Έλληνες φιλοδωρήματα.

Να δημιουργήσουν θέλουν.

Να δουλέψουν θέλουν.

Να προκόψουν θέλουν.

Την ευκαιρία της κοινωνικής και οικονομικής ανόδου θέλουν,

με ίδια αφετηρία για όλες και για όλους.

Πιστεύω βαθιά σε ένα σύστημα που αντίθετα με αυτά που εφαρμόζει ο κ. Τσίπρας,

δεν θα είναι αναδιανεμητικό αλλά θα παράγει και θα διανέμει δίκαια τον πλούτο.

Που δεν θα διανέμει τα αδιέξοδα και την φτώχεια σε όλα τα στρώματα της κοινωνίας,

αλλά θα εργάζεται για να βελτιωθεί το βιοτικό επίπεδο όλων των πολιτών της χώρας,

επιβραβεύοντας την αξιοσύνη και την τόλμη,

καθώς και τη σκληρή εργασία, στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.

Έτσι θα φέρουμε κοντά μας όσους έχουν απογοητευτεί, όσους απέχουν.

Όσους βλέπουν μόνο τα αδιέξοδα αλλά όχι τη λύση.

Γιατί αν η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα, τότε η λύση είναι περισσότερη και πραγματική δημοκρατία.

Και η δημοκρατία που θέλουμε, πρέπει πρώτα απο όλα να αντανακλάται από τη δική μας λειτουργία.

Από το Κόμμα μας.

Να δώσουμε εμείς πρώτοι το παράδειγμα.

Έτσι θα εμπνεύσουμε την κοινωνία.

Έτσι θα ξανακούσουν οι πολίτες την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που θα ετοιμάσουμε.

Φίλες και φίλοι,

Το νέο κόμμα που οραματίζομαι και θα κάνω πράξη έχει ως άξονα όλους εσάς.

Τους φίλους και τα μέλη.

Μόνο όταν θεμελιώσουμε σωστά και με τρόπο σύγχρονο τη βάση μας,

και κινηθούμε από «κάτω-προς–τα-πάνω»,

τότε μόνο μπορούμε να μετασχηματίσουμε την Νέα Δημοκρατία,

από αρχηγικό κόμμα των κλειστών συστημάτων,

σε σύγχρονο κόμμα-οργανισμό.

Και έτσι μόνο τα Μέλη μας,

τα Μέλη με τα δικαιώματα και τις ευθύνες,

θα αισθανθούν ότι πλέον συνδιαμορφώνουν τη νέα πολιτική της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν θα αισθάνονται πλέον ότι τους προσκαλούν μόνο στις συγκεντρώσεις,

ή όταν χρειάζεται μία κινητοποίηση,

ή όταν δεν «μας βγαίνουν» οι εκλογικοί αντιπρόσωποι.

Δεν θα αισθάνονται πληβείοι σε ένα κόμμα Προυχόντων και Αρχόντων.

Σας μιλώ για ένα κόμμα ανοιχτό.

Σε διαρκή διάλογο με την κοινωνία,

με ενεργή συμμετοχή των μελών

και λογοδοσία επιτέλους, των προσώπων σε θέσεις ευθύνης.

Αυτή η θεμελειώδης Αρχή θα διατρέχει όλα τα επίπεδα και τα όργανα του κόμματος:

τον Πρόεδρο,

τη διαμόρφωση των ψηφοδελτίων,

ττη διαμόρφωση θέσεων, το Συνέδριο, την Πολιτική Επιτροπή, την Εκτελεστική Γραμματεία, την Περιφερειακή Οργάνωση.

Σας μιλάω για ένα Κόμμα πάνω απ’ όλα δημοκρατικό.

Που δεν είναι του αρχηγού, δεν είναι κάποιων πίσω από κλειστά γραφεία.

Είναι όλων μας.

Που κάθε στέλεχος αντιμετωπίζεται ισότιμα.

Ένα κόμμα που θα δίνει λογαριασμό στον κόσμο του και θα ζητά από τη βάση το «ναι» ή το «όχι» για τις στρατηγικές επιλογές του, όπως γίνεται στα μεγάλα κεντροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη.

Που σε Εθνική Συνδιάσκεψη, κάθε χρόνο, θα κάνουν τον προσωπικό τους απολογισμό έναντι της βάσης, όλοι όσοι έχουν ευθύνη στη διαμόρφωση των πολιτικών μας.

Που αναδεικνύει το 50% των υποψήφιων βουλευτών από τοπικές ψηφοφορίες όλων των μελών.

Για να ολοκληρώσουμε αυτό που ξεκίνησε το 2009, με την εκλογή από τη βάση και δυστυχώς έμεινε μόνο εκεί.

Σας μιλώ για ένα κόμμα με πλήρη διαφάνεια στα οικονομικά του.

Με άμεσο εξορθολογισμό των δαπανών.

Με όλα τα οικονομικά στοιχεία στο φως, διαθέσιμα για όλους στο διαδίκτυο.

Με ονοματεπώνυμο, για κάθε οικονομική ενίσχυση.

Με δημοσίευση εξαμηνιαίων και ετήσιων οικονομικών απολογισμών.

Χρειάζεται ένα ισχυρότερο πλαίσιο ελέγχου των χρημάτων των πολιτών που χορηγούνται στα πολιτικά κόμματα.

Τα κόμματα δεν μπορεί να είναι υπεράνω των κανόνων που ισχύουν για κάθε Έλληνα πολίτη.

Οι πολίτες πρέπει να ξέρουν πού πηγαίνουν τα χρήματά τους και με ποιο τρόπο αυτά χρησιμοποιούνται, ώστε να υπάρχει επαρκής κοινωνική λογοδοσία αλλά και αυστηρό ελεγκτικό πλαίσιο.

Σας μιλώ για ένα κόμμα συμμετοχικό.

Οργανώνουμε ένα κόμμα που θα αξιοποιεί τις νέες τεχνολογίες για να εφαρμόσει στην πράξη την άμεση δημοκρατία.

Οι Γραμματείες θα λειτουργούν ως think tanks, ως εργαλεία παραγωγής πολιτικής σκέψης και λύσεων στον τομέα τους και σε αυτές θα συμμετέχουν στελέχη μας από όλη την Ελλάδα.

Ο πολιτικός σχεδιασμός αναβαθμίζεται με ρόλο που δεν περιορίζεται στην αποστολή non-papers, αλλά παράγει πολιτική σε συνεχή επαφή με τα στελέχη, όλο το χρόνο και όχι μόνο στις προεκλογικές περιόδους.

Θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στην ΟΝΝΕΔ.

Πρέπει το κόμμα να πάψει να τους βλέπει σαν μικρούς.

Να τους βλέπει ως δημιουργούς.

Να μην περιμένουμε τάχα να ωριμάσουν.

Αλλά να ωριμάσουμε εμείς μέσα από αυτούς.

Τη ιδέες τους θέλουμε.

Την πρωτοπορία και την ορμή τους.

Το Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, με μεγαλύτερη πλέον εξωστρέφεια, αποκτά κεντρικό ρόλο ως κύριο μέσο για την προσέλκυση των καλύτερων μυαλών της χώρας αλλά και τη διαρκή επιμόρφωση των στελεχών μας σε όλη την Ελλάδα.

Πιστεύω πως έτσι ενισχύεται η φωνή όλων, γιατί έτσι γινόμαστε όλοι καλύτεροι για να υπηρετήσουμε την κοινωνία.

Μιλάμε ξανά για ιδέες.

Απόφασή μου είναι να πάμε μετά από έναν οργανωμένο διάλογο σε ένα Συνέδριο Αναγέννησης της Κεντροδεξιάς,

που θα αλλάξει το καταστατικό μας,

θα επικαιροποιήσει τις θέσεις μας,

και θα δημιουργήσει το εθνικό σχέδιο για την αναγέννηση της χώρας.

Η σύγχρονη Νέα Δημοκρατία είναι ένα κόμμα ανοιχτό στην κοινωνία.

Κι αυτό πάνω απ όλα σημαίνει ότι δεν περιχαρακώνεται στις κλίκες της.

Δεν κρατάει επετηρίδα.

Αλλά όταν μιλάει για αξιοκρατία στην κοινωνία το εφαρμόζει πρώτα στο σπίτι της.

Και ξέρετε ότι το εννοώ αυτό απόλυτα.

Γιατί στην λογική της επετηρίδας ήταν που αντιτάχτηκα στην πράξη.

Επιλέγοντας τις μεγάλες κοινωνικές συμμαχίες.

Τις συλλογικές πολιτικές νίκες που αγκαλιάζουν την κοινωνία.

Για να στείλουμε αυτό το μήνυμα παντού προτείνω:

Καθορισμό συγκεκριμένων θητειών για όλους με πρώτη αυτή του Προέδρου,

που θα επιβεβαιώνεται κάθε 2 χρόνια και συνολικά δεν θα μπορεί να ξεπεράσει τα 8.

Μόνιμο θεσμοθετημένο Συμβούλιο διαλόγου με τις θεσμικές οργανώσεις και τους φορείς της κοινωνίας των πολιτών.

Διαρκή Επιτροπή με εκπροσώπους της αγοράς για να διαμορφώσει τις σωστές θέσεις για την Οικονομία, την Αγορά και την Ανάπτυξη.

Φίλες και φίλοι

Το ξέρω καλά πως ένα τέτοιο κόμμα χρειαζόμαστε.

Για την Παράταξη, για τη μεγάλη Νέα Δημοκρατία, για τη χώρα,

οφείλουμε να απελευθερωθούμε από τους κομματικούς συσχετισμούς των λίγων.

Φίλες και φίλοι,

Νεοδημοκράτες και Νεοδημοκράτισσες

Αυτό έχω στο μυαλό μου.

Μια μεγάλη Νέα Δημοκρατία

Μια σύγχρονη Κεντροδεξιά Παράταξη που δεν φοβάται τον κόσμο της.

Γιατί αυτός είναι η δύναμή της.

Που δεν φοβάται τη κοινωνία.

Γιατί ως παράταξη υπάρχει για να τη υπηρετεί.

Ένα κόμμα που παίρνει ζωή από τις νέες ιδέες.

Σας καλώ όλες και όλους να το κάνουμε μαζί πράξη.

Να είστε εκεί,

και τώρα στην εκλογή Προέδρου,

και κυρίως μετά που θα το χτίζουμε.

Μέρα μέρα, όπου χτυπάει η καρδιά της κοινωνίας.

Όπου δίνονται οι πραγματικές μάχες απέναντι στο παλιό.

Παντού ενιαία και συντεταγμένα.

Να τολμήσουμε να αλλάξουμε.

Να γίνουμε οι πρώτοι που θα κυβερνήσουμε πραγματικά, αυθεντικά, έντιμα,

με εντολή από τους πολίτες, για τους πολίτες.

Γιατί για εμάς όνειρο δεν είναι αυτό που δεν θα πετύχουμε ποτέ,

όνειρο είναι αυτό που δεν πετύχαμε ακόμα.

Αυτό το όνειρο σας καλώ να κάνουμε μαζί πραγματικότητα.

Πάμε μαζί.

Πάμε δυνατά.

Τολμάμε στο Κόμμα μας.

Αλλάζουμε με την κοινωνία

Κερδίζουμε για τη χώρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: