Κυριακή, 5 Ιουλίου 2015

WHY NOT?


Tου Μάκη Τριανταφυλλόπουλου


Το "ΝΑΙ" έχασε πανηγυρικά.

Δεν είναι θέση ούτε τοποθέτηση, γιατί δεν θα διέφερα σε τίποτα από όλα αυτά τα δημοσιογραφικά απόβλητα, που σας έκαναν να φρίξετε με την άθλια προπαγάνδα από τα κανάλια και τα έντυπά τους.

Οι εκδότες δικαιολογούνται εν μέρη, εφ' όσον έμαθαν να ταυτίζουν το προσωπικό τους συμφέρον με το συμφέρον του τόπου. Τους καταλαβαίνω αν και δε συμμερίζομαι τον πόνο τους. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος της αποχής μου από τα τηλεοπτικά μέσα το τελευταίο διάστημα.

Ένα χρόνο τώρα διασκεδάζω με τη αγωνία τους να με χωρίσουν, να με πεθάνουν, να δημιουργήσουν μία γενικότερη αντίληψη ότι κάτι έπαθα ή ότι βολεύτηκα και σιωπώ, κρυμμένος ή βαθύτατα ασθενής στην Εκάλη.

Αφού τους καθησυχάσω λοιπόν και τους διαβεβαιώσω ότι τίποτα από όλα αυτά δεν συνέβη, θα γράψω δύο λόγια, που στο κάτω κάτω θεωρώ, ότι από το δικό μας μέσον, το zougla.gr, το οποίο ανήκει στους δημοσιογράφους του και όχι σε μένα, έχω δικαίωμα.

Το ευρωπαϊκό "ΝΑΙ" χάθηκε στην πορεία, εξ αιτίας του πάθους των ανόητων εμπνευστών της καμπάνιας του.

Δεν έχω καμία σχέση με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, την οποία άλλωστε όπως θα διαπιστώσατε καταγγείλαμε από την ηλεκτρονική μας εφημερίδα, όταν κατά τρόπο απαράδεκτο και μικρόψυχο, μας απέκλεισε από την διαφημιστική καμπάνια του "ΌΧΙ", παρά το γεγονός ότι είχαμε αποφασίσει να την φιλοξενήσουμε άνευ αμοιβής.

Αιτία οι αποκαλύψεις μας προ μηνών, για τον κ.Σακελαρίδη και την απίστευτα ανεύθυνη συμπεριφορά του, να καταγράφονται με κάμερα από φοιτητές που ούτε καν γνώριζε οι ακρότητές του, ενώ διατηρούσε συγκεκριμένη θέση σε πολιτικό κόμμα.

Επομένως κανένας δεν έχει δικαίωμα τούτη την ώρα, να υποθέσει ότι παίζουμε πολιτικό παιχνίδι.
Το "ΝΑΙ" λιποθύμησε καθ' οδόν εξ΄ αιτίας της μανίας του κεφαλαίου,των εργοδοτών και των παρελκόμενων τους, δημοσιογράφων - ραγιάδων να το στηρίξουν άτεχνα και με λύσσα.

'Ηταν σχεδόν εμετική η καθημερινή τους παρουσία, μαζί με τη νεκρή φύση τελειωμένων πολιτικών στα πάνελ, προκειμένου να ενισχυθεί το "ΝΑΙ".

Επιστράτευσαν όλες εκείνες τις μουτσούνες, τις οποίες ο κόσμος τις βλέπει και αηδιάζει. Όλον εκείνον τον μνημονιακό εσμό των συμφεροντολόγων, οι οποίοι ως μαυραγορίτες θα είχαν διαπρέψει στην περίοδο της κατοχής.

Μόνο οι καναλάρχες, τρομοκρατημένοι από την ιδέα ότι κινδυνεύουν να χάσουν τις άδειες των καταχρεωμένων καναλιών τους και οι μεγαλοεκδότες των επίσης καταχρεωμένων επιχειρήσεών τους, ήταν αρκετοί για να διαταράξουν την αξιοπρέπεια των μεροκαματιάρηδων και να τους στήσουν μπροστά στα ΑΤΜ.

Από την άλλη πλευρά η κυβέρνηση, ενεργώντας ακατανόητα με μία αδιανόητη ελαφρότητα, κατόρθωσε να τείνει χείρα βοηθείας σε όλους αυτούς, με τους αυτοσχεδιασμούς και τις προχειρότητες στελεχών της.

Όχι, δεν είναι υπεύθυνοι μόνον οι θεσμικοί εκβιαστές για το κλείσιμο των τραπεζών. Τεράστια ευθύνη φέρουν και οι αρχιτέκτονες σχεδιασμού της οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι εξάντλησαν τα χρονικά περιθώρια, απέτυχαν στις διαπραγματεύσεις και έδωσαν την ευκαιρία σε όλο αυτό το ασκέρι να ρίξει πισώπλατα μαχαιρώματα.

Έτσι κι αλλιώς το βαρύ κεφάλαιο είχε απομακρύνει προ πολλού τα χρήματά του από τις ελληνικές τράπεζες κι εκείνοι που είχαν απομείνει ήταν οι μεροκαματιάρηδες, των οποίων τώρα οι αποταμιεύσεις μιας ζωής κινδυνεύουν να κουρευτούν.

Μακάρι να μη συμβεί κάτι τέτοιο και όσα υπόσχονται τα κυβερνητικά στελέχη να ισχύσουν.

Το "ΝΑΙ' ή το "ΟΧΙ" να είσαστε σίγουροι ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τη διάθεση των θεσμικών τοκογλύφων, ούτε να επηρεάσει τις αποφάσεις τους. Αυτή είναι η γνώμη μου.

Ό,τι είναι να γίνει ας γίνει λοιπόν μια ώρα αρχύτερα. Προτιμότερος ο βαθύς πόνος του τέλους, από την προθανάτια αναμονή.

Ας γνωρίζει κι ο Πρωθυπουργός ότι κυκλοφορούν δύο σενάρια.

Το πρώτο ότι εάν κερδίσει το "ΝΑΙ" θα πάει στις Βρυξέλλες να υπογράψει ένα βαρύ μνημόνιο, κατ΄ "επιλογήν" του λαού, έχοντας να αντιμετωπίσει μόνο την αριστερή πτέρυγα του κόμματός του, άντε και κανέναν Άδωνι.

Το δεύτερο εάν κερδίσει το "ΟΧΙ" να πάει με τα αυτιά κατεβασμένα και να υπογράψει, ό,τι βάλουν του μπροστά οι θεσμικοί μας δανειστές, γνωρίζοντας ότι εάν χαθούν τα χρήματα του κόσμου από ένα γενναίο κούρεμα, θα δυσκολευτεί να κυκλοφορεί στους δρόμους.

Ελπίζω να υπάρχει ένα τρίτο σενάριο, για το οποίο θα είμαστε ικανοποιημένοι και υπερήφανοι.

Why not?

Υπομονή ελάχιστες ώρες μείνανε...

Δεν υπάρχουν σχόλια: