Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

Είναι αδύνατον να υποκρίνεσαι πως έχεις ελπίδα

Είναι οδυνηρό να σε αποκαλούν φασίστα τα πιο κοντινά σου πρόσωπα επειδή δεν έγιναν όσα "επιθυμούσαν".
Καλή η κριτική , καλή η "αλήθεια" που κουβαλάει ο καθένας για τα γεγονότα ,αλλά πάνω από όλα αυτά υπάρχει αυτό που οι αρχαίοι ημών πρόγονοι αποκαλούσαν πεπρωμένο.

Όσες καλές προθέσεις και εάν έχεις εάν δεν έχεις το αστέρι αυτό αργά ή γρήγορα θα οδηγηθείς στο να σε απαξιώνουν με λόγια και πράξεις ακόμα και τα πιο κοντινά σου πρόσωπα.

Δείτε π.χ πως συμπεριφέρονται στον Αντώνη Σαμαρά μερικά από τα πιο ευνοημένα στελέχη του κόμματος λίγες μόνο μέρες μετά από την ήττα της ΝΔ στις εκλογές.

Όλες οι προσπάθειες του απαξιώθηκαν μεμιάς χωρίς ακόμα να έχει επιτύχει οτιδήποτε στην διαπραγμάτευσή του με τους εταίρους μας που δείχνουν να μην δίνουν ΚΑΜΙΑ σημασία στην αλλαγή της Κυβέρνησης. 

Μονότονα επιμένουν στο αποτυχημένο πρόγραμμα διάσωσης τους για την Χώρα μας που δημιούργησε ερείπια , πόνο και αίμα!!

Αλλά δεν έχω διάθεση να ασχοληθώ με την πολιτική σε αυτό το κείμενο. Άλλωστε η ίδια η ζωή μας είναι ό,τι αποφασίζουν για εμάς όσους εμείς εκλέξαμε για να διαχειριστούν την ευτυχία ή την δυστυχία μας.

Πάμε σε ότι με στεναχωρεί περισσότερο από όλα σε μια περίοδο που όλα για μένα δεν περιστρέφονται ανάμεσα σε Βρυξέλλες και Αθήνα αλλά ανάμεσα σε μια ουσιαστική και λυτρωτική ανασκόπηση όσων διαδραματίστηκαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια γύρω μου.

Δεν μπορεί να μην σε αγγίζει η γνώμη ανθρώπων που εσύ επέλεξες να έχεις δίπλα σου. Είναι αδύνατον να υποκρίνεσαι πως η άχαρη πολλές φορές πλειοψηφία σε αφορά ενώ αυτό δεν συμβαίνει.

Είναι αδύνατον να υποκρίνεσαι πως έχεις ελπίδα όταν δυσκολεύεσαι ακόμα να αποφασίσεις εάν έχεις διαπράξει  ή  όχι το έγκλημα της αδιαφορίας!

(Συνεχίζεται......)

Δεν υπάρχουν σχόλια: