Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015

Αλέξης Μαυρογιαλούρος...



Σύμφωνα με τις υποσχέσεις που δίνουν θα φτιάξουν ένα κράτος με χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, κρατικοποίηση των πάντων, παροχές σε όλο τον κόσμο, δημιουργία ενός μηχανισμού άκρως γραφειοκρατικού και καθ’ όλα ελεγχόμενου από το ίδιο το πρωθυπουργικό περιβάλλον.

Έχουμε αδικήσει όλοι τον Αλέξη Τσίπρα όταν τον παραλληλίζουμε με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Διότι έχουν μια τεράστια διαφορά. Παρ’ ότι και ο Ανδρέας έφτιαξε ένα άκρως λαϊκίστικο και κομματικό κράτος και ο Αλέξης ετοιμάζεται να κάνει το ίδιο, υπάρχει ένα γεγονός που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο.

Τη δεκαετία του ’80 τα ταμεία ήταν γεμάτα από κοινοτικά κονδύλια που μην ξεχνάμε είχε εξασφαλίσει ο Κ. Καραμανλής. Ο Ανδρέας Παπανδρέου το μόνο που είχε να κάνει ήταν να τα διαχειριστεί με το καλύτερο τρόπο για τη χώρα του. Και τα διαχειρίστηκε με τον χειρότερο. Αγροτικές επιδοτήσεις, ΜΟΠ και άλλα κονδύλια που έρχονταν με… καραβιές από την Ευρώπη σπαταλήθηκαν για να δημιουργηθεί το Πασοκικό κράτος. Ένα κράτος δημοσίων υπαλλήλων, χρεοκοπημένων κρατικών οργανισμών, μιζών, διαφθοράς, βολέματος και απάτης.

Η διαφορά, λοιπόν τη σήμερον ημέρα είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να κάνει το ίδιο με άδεια ταμεία. Σύμφωνα με τις υποσχέσεις που δίνουν θα φτιάξουν ένα κράτος με χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, κρατικοποίηση των πάντων, παροχές σε όλο τον κόσμο, δημιουργία ενός μηχανισμού άκρως γραφειοκρατικού και καθ’ όλα ελεγχόμενου από το ίδιο το πρωθυπουργικό περιβάλλον.

Ένα κράτος που έχει σαν πρότυπο τη Βενεζουέλα και τη Βραζιλία, μόνο που εκεί υπάρχουν και πετρέλαια, αλλά πάλι ο κόσμος πεινάει. Ο Τσίπρας θέλει να γίνει πρωθυπουργός υποσχόμενος ό,τι και ο Παπανδρέου αλλά δεν θα έχει λεφτά. Το κίνημα «δεν πληρώνω γιατί μου το είπε ο Τσίπρας», δυναμώνει. Οι υποσχέσεις όσο πλησιάζουμε στις εκλογές πολλαπλασιάζονται, όμως, τα ταμεία αδειάζουν, οι καραβιές από τις Βρυξέλλες τέλειωσαν και οι ξένοι μας έχουν βάλει στο μάτι. Προσθέστε και ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θα δεχθεί τα… βρόμικα λεφτά των μνημονιακών, προσθέστε ότι θα προσλάβει χιλιάδες, όπως στην «αμαρτωλή» ΕΡΤ που θα την ξανακάνει άντρο των Καλφαγιάννηδων.

Ο Τσίπρας γίνεται Ανδρέας με τρύπιες τσέπες και δύο πράγματα θα συμβούν αν γίνει κυβέρνηση: Είτε θα οδηγήσει την Ελλάδα στη μεγαλύτερη εθνική τραγωδία είτε θα πέσει σε πολύ λίγο καιρό και θα εξαφανιστεί η Αριστερά στη χώρα. Κι αν αυτό είναι από πολλούς επιθυμητό, δυστυχώς δε θα γίνει αναίμακτα. Η Ελλάδα θα έχει υποστεί μια ανήκεστο βλάβη συγκλονιστική και οι πολίτες θα πληρώνουν για χρόνια την έλλειψη πατριωτικής διάθεσης από την πλευρά της ομάδας Τσίπρα.

Αυτό δεν θα του το συγχωρήσει ούτε ο πολίτης, ούτε η Ιστορία. Μπορεί χιλιάδες ακόμη και τώρα να πίνουν νερό στο όνομα των Παπανδρέου επειδή ο Ανδρέας τους έδωσε ψωμί και γέμισε η κοιλιά, έστω και δανεικό ψωμί που το πληρώνουμε τώρα όλοι μας.

Το όνομα του Τσίπρα κανείς δεν θα το μνημονεύει γιατί η καταστροφή θα είναι μεγάλη. Κι αυτό θα το δούμε σύντομα.

Όμως, θα πρέπει να αναρωτηθούμε όλοι μας το εξής: Τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας; Κατά τη γνώμη του antinews είναι η τιμωρία της Ελλάδας της Μεταπολίτευσης. Και μιας μεγάλης μερίδας του πληθυσμού που δεν μαθαίνει από τα παθήματα και τις εθνικές τραγωδίες. Πληρώσαμε Παπανδρέου, Μητσοτάκηδες, Σημίτηδες αλλά ετοιμαζόμαστε να κάνουμε το μέγιστο λάθος. Να ξαναπληρώσουμε την ακρισία μας μόλις βάζουμε το χέρι στην κάλπη.

Ο Τσίπρας είναι ο καθρέφτης της ελληνικής κοινωνίας, είναι ο χειρότερος εφιάλτης της. Στον καθρέφτη αυτόν καθρεπτίζεται όλη η σαπίλα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Αυτής που πιστεύει στα μαγικά ραβδιά που θα του φέρουν χρήμα χωρίς να δουλέψει ποτέ τους.

Καθρεπτίζονται οι Έλληνες που δεν πληρώνουν όχι γιατί δεν έχουν αλλά γιατί κάποιος απίθανος Μαυρογυαλούρος τους υποσχέθηκε κατάργηση φόρων και διαγραφή χρεών. Επίσης οι πολίτες εκείνοι που περιμένουν πότε θα προσληφθούν στο δημόσιο, πότε θα πάρουν επιδόματα και μπόνους που δεν αξίζουν, πότε θα ξαναστηθεί το συνδικαλιστικό πάρτι, πότε θα αγοραστούν από το κράτος διαλυμένες εταιρείες και τράπεζες και θα ξαναγίνει η χώρα ένας νέος Οργανισμός Ανασύστασης Επιχειρήσεων.

Ο Τσίπρας είναι ο καθρέφτης του κομματικού κράτους, των επιχειρηματιών που ποντάρουν στην εθνική καταστροφή για να οικονομήσουν. Είναι αυτός που γίνεται ο «ηγέτης» μιας χρεοκοπημένης κοινωνικά, πολιτικά, αξιακά και οικονομικά χώρας.

Όπως έλεγε η Γαλάτεια Καζαντζάκη:

Μ’ από την κόλασή μου, σου φωνάζω:

Εικόνα σου είμαι, κοινωνία, και σού μοιάζω.

Ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ο Ανδρέας για τους λόγους που είπαμε. Είναι η κόλαση για όλους μας, που θα πληρώσουμε για εκείνους που θα επιλέξουν τη νέα… Αλλαγή.

Όμως, παρά τις φοβερές επιπτώσεις που προβλέπουμε, ίσως τελικά ο Τσίπρας να είναι αναγκαίος, αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να τον εφεύρουμε. Για να μας δείξει ότι η ελληνική κοινωνία, η χώρα, το κράτος, η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι. Η καταστροφή που μπορεί να επέλθει, ίσως είναι η αρχή για κάτι καλύτερο. Κυρίως για να τελειώσουμε μια και καλή με τους εκπροσώπους του μεταπολιτευτικού μοντέλου. Όπως ο Ανδρέας, όπως ο Μητσοτάκης, όπως ο Γ. Παπανδρέου που θέλησαν να φτιάξουν κράτος με δανεικά κι αγύριστα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: