Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

«Μην κλάψετε για μένα, δε θέλω ούτε δάκρυ»



Καλό ταξίδι Βασίλη, καλή αντάμωση. Εκεί που θα ξανακάνουμε τα ρεπορτάζ που τσακίζουν κόκαλα και θα ξαναγράψουμε τα άρθρα που ήταν γροθιά στο στομάχι της εξουσίας.
Ήταν μια φωνή που όλοι ακούγαμε σήμερα μέσα στη σιωπή του Πρώτου Νεκροταφείου. Ήταν η φωνή του αγαπημένου μας Βασίλη Ζήση, της ψυχής του antinews, του «captain my captain» για πολλούς από εμάς που βρεθήκαμε για να του πούμε το τελευταίο αντίο. Μας φώναζε από κάπου εκεί ψηλά ότι η ζωή συνεχίζεται, ότι είναι μαζί μας, ότι μας αγγίζει η αύρα του και ότι δε θέλει δάκρυα.

Ο Βασίλης τιμήθηκε όπως ακριβώς έζησε. Λιτά, απέριττα, χωρίς οιμωγές αλλά με έναν βουβό πόνο και με ένα μεγάλο ερώτημα: «Γιατί τόσο νωρίς»;

Ήταν όλοι εκεί, όλοι όσοι γνώρισαν, έζησαν και αγάπησαν τον Φάκτορα. Ήταν οι συγγενείς, οι αγαπημένοι του φίλοι, οι σύντροφοί του στους αγώνες που έδωσε από το δικό του μετερίζι για μια καλύτερη Ελλάδα. Για να γεννηθούν και να μορφωθούν καλύτεροι Έλληνες.

Για άλλη μια φορά ο Βασίλης μας ένωσε. Όπως έκανε κάθε φορά που είχε γενέθλια ή όταν πίστεψε ότι είχε ξεγελάσει το θάνατο. Μας μάζευε να πιούμε ένα ποτό στην υγεία του, να τα πούμε, να οργιστούμε, να γεννήσουμε ιδέες. Έτσι, και σήμερα. Με το θάνατό του, με την κηδεία του μας μάζεψε -τι ειρωνία – για να τον αποχαιρετίσουμε




Ήταν εκεί ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, φίλος του Βασίλη για 30 χρόνια. Τον τίμησε όπως άξιζε σε έναν σπουδαίο άνδρα.

Όλοι οι άλλοι μια παρέα. Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο Γιάννης Μιχελάκης, ο Σίμος Κεδίκογλου, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, η Σοφία Βούλτεψη, ο Νικήτας Κακλαμάνης, ο Δημήτρης Σιούφας, ο Κώστας Μπούρας, ο Γιώργος Μουρούτης, ο Φαήλος Κρανιδιώτης. Και όλοι οι αγαπημένοι του φίλοι και συναγωνιστές μέσα από το antinews. Γιατί ο Βασίλης είχε το προνόμιο να κάνει πολλούς και καλούς φίλους.

«Έζησε» σαν ωραίος Έλληνας. Έφυγε όρθιος σαν άνδρας με όλη τη σημασία της λέξης. Θα τον θυμόμαστε πάντα να μας βάζει τις φωνές και στη συνέχεια να γελά μ' εκείνο το πηγαίο γέλιο του καθαρού ανθρώπου που δεν είχε τίποτε να φοβηθεί και κανέναν.

Ο Βασίλης έζησε μόλις 60 χρόνια αλλά άφησε βαθιά το αποτύπωμά του στην Ελλάδα, στη δημοσιογραφία, στην καρδιά μας. Και άφησε το antinews ένα μοναδικό κληροδότημα για ανθρώπους με κοινές ανησυχίες.

Καλό ταξίδι Βασίλη, καλή αντάμωση. Εκεί που θα ξανακάνουμε τα ρεπορτάζ που τσακίζουν κόκαλα και θα ξαναγράψουμε τα άρθρα που ήταν γροθιά στο στομάχι της εξουσίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: