Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Η ειρωνεία της "Τύχης"


Δεν ξέρω σε τι Θεό πιστεύετε και πόσο τυχεροί αισθάνεστε. Γνωριζόμαστε ωστόσο πολύ καιρό για να σας εκμυστηρευθώ όλα όσα σκέφτομαι το τελευταίο διάστημα και έχουν να κάνουν με τις ζωές όλων μας.



Μας λένε λοιπόν οι πολιτικοί πως η Χώρα μας γλίτωσε την χρεοκοπία και βαδίζει προς την Ανάπτυξη. Μας λένε ψέματα γιατί η Χώρα δεν είναι ένα άψυχο πράγμα και οι κάτοικοί της είναι στην πλειοψηφία τους χρεοκοπημένοι ως τα μπούνια σε συντριπτική πλειοψηφία.

Δεν λέω πως υπήρχε άλλος δρόμος αλλά φωνάζω το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ πως δεν μπορεί να υπάρξει Ελλάδα χωρίς Έλληνες πολίτες και κυρίως πως η αιμορραγία σε έμψυχο δυναμικό που θα συνεχίσει να υπάρχει οδηγεί την Χώρα σε πλήρη κατάρρευση.

Είναι γνωστές οι ιδεολογικές μου απόψεις και οι πολιτικές μου τοποθετήσεις από το 2007 που διατηρώ αυτό το ιστολόγιο που για μένα είναι μια ανάσα ζωής σε ό,τι μου συμβαίνει.

Δοκιμαστήκαμε (δίκαια ή άδικα) θα κρίνει ο ιστορικός του μέλλοντος τα τέσσερα αυτά χρόνια και περιμένουμε πως όλες αυτές οι θυσίες δεν θα πάνε χαμένες.

Διαφαίνεται καθαρά πως όχι μόνο αυτές θα πάνε χαμένες αλλά και οι ζωές μας που πλέον δεν έχουν καμιά αξία παρά μόνο ως αθροιστικά νούμερα στα χέρια τεχνοκρατών που διοικούν τον κόσμο με τους νόμους της Αγοράς.

Και βέβαια η Αγορά δεν έχει δίκαιους Νόμους και αποσκοπεί στο ΚΕΡΔΟΣ.

Αυτή η λέξη όμως οδηγεί σε ΧΡΕΟΣ και σε δυστυχία και το γνωρίζουν ακόμα και φοιτητές οικονομικών σχολών του δυτικού κόσμου.

Είναι βέβαιο πως ο άκρατος φιλελευθερισμός στην οικονομία είναι καταστροφικός και ουδείς μπορεί να πιστεύει ακόμα πως με συνταγές τέτοιες θα μπορέσει ο άνθρωπος να ζήσει σε μια ευνομούμενη κοινωνία.

Όλοι γνωρίζουν πως δεν είμαι ούτε κομμουνιστής αλλά ούτε και οπαδός οποιασδήποτε δικτατορίας και πως ουδέποτε θα εκχωρούσα το δικαίωμα της ατομικής ελευθερίας σε κανέναν αμαχητί.

Αυτοί οι αγώνες μου άλλωστε και οι δεκάδες μηνύσεις και αγωγές που έχω δεχθεί με καθιστούν ακόμα και σήμερα ενεργό μέλος μιας κοινωνίας που θα αφουγκράζεται τον πόνο του άλλου και δεν θα ζει εις βάρος του και εκμεταλλευόμενη αυτόν!!!

Διαπίστωσα σήμερα προς μεγάλη μου λύπη πως μέρα με την μέρα όλο και περισσότεροι συναγωνιστές αφήνουν τον αγώνα της Αρετής και γίνονται μέρος ενός συστήματος που θεωρεί πως θα επιβιώσει αθροίζοντας και αφαιρώντας ανθρώπινες ζωές και λατρεύοντας το κέρδος.

Νιώθω αηδία για πολλά που συμβαίνουν γύρω μου και κυρίως απεχθάνομαι την Ιδέα της υποταγής μου σε ένα σύστημα ξένο προς εμένα και κυρίως εχθρικό.

Και όσο εγώ παλεύω να επιβιώσω μη μπορώντας να αναρτώ ειδήσεις αφού ο χρόνος μου πλέον είναι ελάχιστος όλοι αυτοί που μας έφτασαν ως εδώ απεργάζονται την επιστροφή τους στα μεγάλα κόλπα.

Είναι τόσο δυνατοί που ακόμα και η δική μου τρέλα μοιάζει ανήμπορη να αποδώσει τις δολοφονικές τους επιλογές εναντίον της κοινωνίας μας.

Κατάφεραν να πείσουν την κοινωνία πως η ΗΘΙΚΗ είναι κάτι περιττό και εσάς τους λίγους αλλά πιστούς μας αναγνώστες πως δεν αξίζει να χάνεται τον χρόνο σας διαβάζοντας "ανούσια" κείμενα ενός ιστολογίου που πέφτει πολύ χαμηλά για να σας κάνει μαζί με τις 9 άθλιες αναρτήσεις να διαβάσετε και κάποιες που ίσως σας αλλάξουν την ζωή.

Γιατί χωρίς ευ ζην δεν ξέρω εάν υπάρχει λόγος μιας περιπλάνησης ανάμεσα σε "πτώματα" που ντύνονται και γδύνονται εντυπωσιακά αναζητώντας τον "νεκροθάφτη" ακόμα μιας φρικτής περιόδου που θα μας απαλλάξει όχι από την παρουσία τους (πάντα θα υπάρχουν) αλλά από την "μόλυνση" που προκαλούν σε κάθε υγιή οργανισμό που έρχεται σε "επαφή" μαζί τους.

Όχι φίλες και φίλοι δεν είναι η ειρωνεία της Τύχης αλλά η κατάληξη μιας ΗΘΙΚΗΣ σήψης για την οποία ο καθένας από τον τομέα τον οποίο υπηρετεί έχει τις δικές τους ευθύνες.

Και φυσικά ουδείς ζωντανός οργανισμός δεν πέφτει από τα σύννεφα για την σημερινή μας κατάντια αρκεί να έχει την διάθεση να διαβάσει πίσω από τους πηχυαίους τίτλους και τα εντυπωσιακά πρωτοσέλιδα της προηγούμενης δεκαετίας.

Και όμως καμιά ένωση επαγγελματιών δημοσιογράφων δεν είπε τότε το αυτονόητο.

Μα τι γράφουν;

Σ.Μ 

Δεν υπάρχουν σχόλια: